Kiek nou 's!
Door Herman Woltersom

Schaatsen in Coevorden: van de stadsgracht tot de Klinkenvlier (II)

De vorige aflevering over IJsclub Hou Streek eindigde in 1926 toen het een terrein, het Vlessingsterrein aan het Picardiekanaal van de gemeente voor een periode van tien jaar huurde.

door Herman Woltersom

De gemeente wilde het wel graag verhuren omdat het ministerie niet bereid was voor verlening van een rijkssubsidie voor de aanleg van een sportpark.

Met tien voor en een tegenstem ging de raad met de verhuur akkoord. De ijsclub ging voortvarend te werk, dijken werden aangelegd en palen uitgezet. „Als de elektrische verlichting nu ook spoedig wordt verzorgd, zal de komende vorst zijn terrein gereed vinden,” schreef de krant.

‘Hardrijderij’

Op 17 december 1927 werd de nieuwe ijsbaan door burgemeester Gautier officieel geopend, het dochtertje van de burgemeester mocht het lint doorknippen. De burgemeester sprak de hoop uit dat Coevorden veel van de ijsbaan mag profiteren want de oude toestanden, toen de vereniging zich moest behelpen met de diepe stadsgracht noemde hij niet ideaal. Beide muziekkorpsen luisterden de plechtigheid op waarbij vele vooraanstaande personen uit de gemeente aanwezig waren. Zes dagen later werd de eerste ‘Groote Hardrijderij voor mannen’ op de nieuwe ijsbaan georganiseerd waar gereden werd om prijzen van 100 tot 10 gulden. Opgave voor 12.00 uur bij Hotel Holman.

Telefonisch opgeven kon ook, dan moest je nummer 9 bellen. Uit het jaarverslag van de secretaris van 20 november 1928 bleek dat de nieuwe ijsbaan in een behoefte voorziet en dat daarvan in de afgelopen winter druk gebruik is gemaakt. Het ledental bedroeg toen 242. In 1929 werd er gestreden om het kampioenschap van noordoost Overijssel en Zuidoost- Drenthe, prijs was de grote gouden medaille van de stad Coevorden. Ook werden er gekostumeerde ijsfeesten georganiseerd.

Verhuizing

In 1931 werd alsnog begonnen met de aanleg van het huidige sportpark de Pampert, maar dat ging niet zonder slag of stoot. De gemeente had zich daarbij een stuk toegeëigend van het terrein van de ijsbaan zonder dat hiervoor een financieel akkoord was met het bestuur van Hou Streek. Het bestuur was daarover niet bijster te spreken. Wel had het bestuur een voorstel gedaan om tot een billijke schadevergoeding te komen maar daarover werd geen overeenstemming bereikt. Daarop beschouwde het bestuur het huurcontract als ontbonden. Daar ging de gemeente dan ook vanuit in de zomer van 1932 toen het terrein van de ijsbaan aan een ander werd verhuurd, terwijl het college met het bestuur inmiddels had afgesproken dat de ijsclub voor 130 gulden per jaar de beschikking zou krijgen van 1 november tot 1maart. Er waren ook afspraken gemaakt dat in de toekomst voor de elektriciteit een lagere prijs zou worden berekend dan tot dusver werd betaald.

Ook had het bestuur van Hou Streek als voorwaarde gesteld dat het terrein voor rekening van de gemeente weer in oude staat zou worden hersteld. Verwijderde palen voor de verlichting werden herplaatst. Het verlofrecht voor de ijstent zou ook voor rekening van de gemeente komen. Aangezien aan geen van deze voorwaarden was voldaan weigerde Hou Streek het nieuwe huurcontract te tekenen. Uiteindelijk is alles toch weer goed gekomen want „Ook als attractie voor de omgeving kan Coevorden de ijsbaan niet missen.”

In ‘Kiek Nou ‘s’ duikt Herman Woltersom in het heden én verleden van markante gebouwen in de gemeente Coevorden. Reacties: hwoltersom@hetnet.nl