Monumentje 335: Een prachtig gerestaureerd bedrijfspand

Nòg een historisch gebouw, een burgerwoning met twee schuren erachter, is voorbeeldig gerestaureerd. Herinnerend aan een Coevorder ondernemer op de hoek van de Spoorhavenstraat en het Koedijkje.

Laatstgenoemd straatje, lang geleden ook wel Koepad of Koewegje genoemd, liep met een flauwe bocht naar de Spoorsingel. Het was echt een achterstraatje en diende onder andere samen met stegen als de Botersteeg en de Bakkersteeg voor het naar buiten drijven `s morgens en het in de stad binnendrijven van het vee `s avonds. `De beesten' van de stadsboerderijen mochten vanwege de achter te laten `koeiendrek' natuurlijk niet in de deftige hoofdstraten komen. Het Koedijkje was onder meer bekend om de gasfabriek van Thijssen, die op de plaats van het huidige appartementengebouw stond. Maar liefst twee hoge ronde gashouders stonden op het terrein, dat meestal ook nog plaats bood aan een berg cokes. Hier woonde ook Arend Pot, de legendarische `Peterolie Pot', die er elke dag in zijn uniform met `Automaatpet' op uittrok om petroleum te verkopen. Eerst met een handkar, later met een bakfiets en met een stapel `peteroliekrantjes' met spannend vervolgverhaal over `Pijpje Drop' voor de kinderen van zijn klanten. Arend Pot was ook stadsomroeper, die `t vooral druk had met aankondigingen, dat het `Heden vrijbankvlees' was van een voortijdig te slachten koe of paard.

Wasserij

Terug naar de burgerwoning met de schuren. In dit huis vestigden zich in 1948 Lambert Jan en Aafke Gritter- Pomper, die de woning en de in de schuren aanwezige wasserij overnamen van de familie Pasveer. Lambert bevestigde aan de linkerzijmuur van zijn huis een langwerpige metalen plaat met het opschrift `Wasserij De Nijverheid Tel. 94' en ging aan `t werk. Hij richtte het bedrijf opnieuw in en kreeg behalve hotels, ziekenhuizen en kermisexploitanten, ook burgeressen uit de betere kringen als geachte clientèle. In de oude schuur achter het huis werd de vuile was gesorteerd, gewassen en gecentrifugeerd en de tweede schuur herbergde de droogkamer en daar stonden ook de pers en de grote en de kleine mangel.

Verkoophal

Lambert en Aafke kregen één dochter, Heleen, die onderwijzeres werd en trouwde met Hans van `t Slot, die dezelfde opleiding had gevolgd. Geen van beide wilde de wasserij overnemen en dus beëindigden de Gritters hun bedrijf. Het echtpaar bleef het huis bewonen, waar Aafke in 1986 en Lambert Jan in 1996 overleed. De schuren waren intussen verhuurd aan de restauratiecommissie van de Ned. Herv. kerk, die er een wijd en zijd bekende verkoophal in begon. Na 1996 werd het huis ook verhuurd. Toen echter de restauratiecommissie zichzelf ophief, besloten Hans en Heleen de schuren en het huis te restaureren en inwendig te verbouwen tot een levensloopbestendige, ruime woning. Zoon Bartjan, architect geworden, zorgde voor het ontwerp, waarbij de schuren tot een uniek woonhuis werden omgevormd met een grote glazen uitbouw in het zuidelijke dak, met verrassende doorkijkjes, met een zes meter hoge nok boven de zitkamer én zonder drempels. Het huis werd kantoorruimte voor het juridisch adviesbureau van Hans en de jongste zoon Vincent. Sta er eens een moment bij stil, bij dit prachtig gerestaureerde bedrijfspand.