Monumentje 328: Villa in interbellumstijl

Dalerveen - Deze villa in Dalerveen aan de Hoofdstraat 123 is een voorbeeld van de interbellumstijl van tussen de beide wereldoorlogen.

Ze werd gebouwd in 1936 en was de dienstwoning van directeur Johannes Veurink van de Coöperatieve Stoomzuivelfabriek `De Hoop', die ernaast stond. Achter de drie ramen rechts bevond zich het kantoor van de directeur en de zijdeur gaf toegang tot het wachtkamertje voor de geachte cliënteel. Hier wikkelde Veurink onder andere zijn zaken af en voor het opbergen van de kostbare gelden en bescheiden diende een ingebouwde kluis met een stalen deur van 12 centimeter dikte.

Kluizenaar

De Hoop werd in 1894 door de Dalerveense boeren gebouwd en de eerste directeur was Jan Ypelaar. Om het nieuwe bedrijf meer te laten renderen, begon hij na verloop van tijd ook veevoer te verkopen. Een wijs besluit, maar hij paarde zijn ondernemerszin aan een grote voorliefde voor jenever en dat liep in 1914 zo uit de hand, dat het bestuur na rijp beraad besloot hem te ontslaan. Ypelaar raakte volledig aan lager wal en hij beëindigde zijn leven in 1925 als kluizenaar in zijn woonwagen op de Oshaar.

Johannes Veurink bleek daarna volledig op zijn plaats als `boterdirecteur' Hij begon in 1916 een eigen malerij bij de fabriek, die overigens wel het einde betekende voor de in 1922 afgebroken Dalerveense molen. Het bestuur was zo ingenomen met het accurate beleid van Veurink, dat voor hem een villa -een directeur waardig- werd gebouwd. De koperen deurknop in de vorm van een koe en de erker, naar verluidt door voorzitter Lambertus Honning persoonlijk betaald, gaf het geheel nog meer aanzien. Veurink en zijn vrouw bleven na de oorlog verdrietig achter. Hun zoon Henk, nog alleenstaand ambtenaar en deelnemend aan verzetsgroep-activiteiten `op' het gemeentehuis van Oosterhesselen, werd in 1944 in het ouderlijk huis opgepakt en op 4 januari 1945 in het concentratiekamp Neuengamme vermoord.

Begin jaren vijftig werd Veurink opgevolgd door Willem Bakker, die met zijn vrouw Marie de woning betrok. Toen in 1969 de fabriek werd gesloten, kwamen Luuk en Jantje Naber er wonen. Luuk beheerde de nog jaren functionerende veevoederafdeling en kocht tenslotte de oude directeurswoning. In 1998 verkocht hij het huis aan Heiko en Sietska Eissens.

Heiko was vertegenwoordiger én kunstschilder. Met het schilderen van koeien naar aangeleverde foto's op borden, die met bedrijfsnamen onder pannen afdakjes bij ingangen van agrarische bedrijven geplaatst werden, had hij veel succes. Tot in Denemarken kreeg hij opdrachten van daar wonende Nederlandse boeren. Voor Sietska schilderde hij prachtige doeken van haar meest geliefde bloemen, de klaprozen. Samen vormden ze een gelukkig paar, tot Heiko in 2011 overleed. Sietska bleef alleen achter en ontmoette na verloop van tijd Herman Dekker, ook Dalervener en leraar wiskunde aan het Esdal College, die zijn vrouw in hetzelfde jaar had verloren. De echtparen hadden tijdens gemeenschappelijke dorpsactiviteiten met elkaar kennisgemaakt. Sietska en Herman besloten samen regelmatig uit te gaan en verleden jaar gingen ze een latrelatie aan. Sta er eens een moment bij stil, bij deze bijna tachtigjarige villa.

Huib Minderhoud