Monumentje 327: Hesseler boerderij prachtig gerestaureerd

Aan de Burgemeester De Kockstraat 25 in Oosterhesselen staat een prachtig gerestaureerde boerderij met een indrukwekkend herenhuis ervoor.

De witte, in vlakken verdeelde hoofddeur staat centraal in de voorgevel en boven de voormalige schuurdeur prijkt een gedenksteen met de tekst: `N.O.B. en L.C.B. 1861'. Het zijn de initialen van Meerten Oldenbanning en Lamina Oldenbandringh en 1861 is waarschijnlijk het jaar van een grondige verbouwing. Beide echtelieden stammen uit eeuwenoude Oosterhesselse geslachten.

Stamboom

Tije Oldenbandringh bezat in 1630 al twee boerenerven met zo'n zestig mud bouwland (15 ha) en was daarmee een gegoede eigenerfde boer. De stamboom van de Oldenbannings gaat terug tot 1625 en ook zij waren aanzienlijke boeren. Samen met de Draayers',de Zwindermans', de Koops', de Schoemakers'en de Oldenbandringhs hadden hun mannelijke familieleden regelmatig zitting in de Oosterhesseler gemeente- en kerkenraad. Het huwelijk van Meerten en Lamina was in de standenmaatschappij van de negentiende eeuw dus eigenlijk wel vanzelfsprekend. Kleinzoon Willem Oldenbanning trouwde met Aaltje Bantinge, terwijl zijn broer Meerten op de boerderij bleef wonen. Toen Willem en Aaltje hun enige zoon Lambertus kregen, werd Meerten `Oompie'. Hij overleed overigens in 1988, op honderdjarige leeftijd!

Bestuursfuncties

Lambertus (Bert) Oldenbanning werd geen boer. Hij bezocht de Rijks-HBS in Coevorden, werd in Wageningen landbouwingenieur en bekleedde veel belangrijke bestuursfuncties zoals secretaris- penningmeester van het DLG. Van 1962 tot 1965 was hij VVD-Kamerlid, van 1974 tot 1980 lid van de Groninger Provinciale Staten en van 1965 tot 1980 directeur van de Rijks Hogere Landbouwschool in Groningen. Hij overleed in Haren in 2003. De erven Oldenbanning verkochten de voorvaderlijke boerderij aan Johannes Meppelink, wiens dochters de hoeve weer overdeden aan twee projectontwikkelaars. Zij begonnen de grootscheepse verbouwing tot appartementengebouw, verkochten er al twee aan de families De Roo en Kuiper en gingen vervolgens failliet in 2011. Gelukkig nam na verloop van tijd Heemser Vaart BV in Hardenberg het gebouw over, die opnieuw aannemer Maneschijn inschakelde. In 2014 kwamen de appartementen eindelijk gereed en ze werden respectievelijk op 18 april en op 8 juli door de genoemde families betrokken. Beiden hadden hun oude woning al verkocht en hadden zich moeten behelpen met tijdelijke koophuizen.

Ruime kamers

Nu wonen Grethe en Henk de Roo in het appartement linksachter in de voormalige schuur. Prachtige ruime kamers hebben ze hier, alles gelijkvloers en Grethe, die van Deense afkomst is, wil niet meer terug, ook niet meer blijvend naar Denemarken. Henk wil ook nergens anders meer wonen, `met de geldautomaat er tegenover en de kroeg en de kerk ernaast!'. De automaat is trouwens al weg. Elly en Jan Kuiper nemen met hun appartement de hele bovenverdieping van het huis in beslag. Ook hier zijn de ruime vertrekken opvallend en met al die ramen is de lichtinval en het uitzicht voortreffelijk. `Oh Jan, wat wonen we hier toch mooi!'zegt Elly regelmatig en ze heeft gelijk. Inmiddels zijn drie appartementen bewoond en in maart volgt het vierde. Sta er eens een moment bij stil, bij dit monument in het hart van Oosterhesselen.

Literatuur: Klenckerheugte, februari 2008, H. Gras - Een buurschap en haar marke.