Monumentje 325: Boerderij straalt warmte uit

Er staat een boerderij met een indrukwekkende rechthoekige voorgevel aan de Coevorderstraatweg 17 in Geesbrug.

Voor de opmerkelijk asymmetrisch geplaatste ramen bevindt zich een mooi verzorgde voortuin en op de kroonlijst staat de naam van de boerderij, `De Eikenhof'.

Oorspronkelijk stond hier de Duits aandoende naam `Friedrichshoeve' en volgens de huidige bewoners zijn de contouren hiervan nog aanwezig. De boerderij werd in 1915 gebouwd door Hendrik Brinks uit het Duitse Eschebrügge, die een `Landwirtschaft' vlak over de grens bij Coevorden bezat. Hij had al voor 1900 grote percelen van het Zwinderseveld laten ontginnen en noemde zijn nieuwe boerderij naar zijn gesneuvelde zoon Friedrich.

Toen Hendrik in 1921 overleed, erfde zijn neef Rudolf Brinks uit Gees de Duitse boerderij met 68 hectare cultuurgrond, waarvan 18 op Nederlands grondgebied. Natuurlijk werd hij nu ook eigenaar van de Friedrichshoeve in Geesbrug, die aan de familie Stukje was verpacht.

Vijandelijk bezit

Rudolf bleef zijn Nederlandse nationaliteit trouw tot in de jaren dertig de nazi-autoriteiten hem onder bedreiging van inbeslagname van zijn boerderij dwongen Duitser te worden. Na de oorlog zou hem dat duur te staan komen. De grens werd hermetisch afgesloten, waardoor hij zijn Nederlandse landerijen niet meer kon bereiken, maar als klap op de vuurpijl voerde de Nederlandse regering uit waarmee de Duitsers gedreigd hadden. Rudolf werd schriftelijk meegedeeld, dat de Friedrichshoeve in Geesbrug en zijn 18 hectare cultuurland als vijandelijk bezit verbeurd verklaard waren. Dat heeft hem zijn hele verdere leven dwarsgezeten.

De familie Zwaveling, die omstreeks 1930 de Friedrichshoeve pachtte, werd in de gelegenheid gesteld de boerderij over te nemen. De naam werd veranderd in De Eikenhof en de Zwavelings bleven hier tientallen jaren `boeren'.
Toen in april 2001 het echtpaar Wil en Ton van Ogtrop uit Hattem de boerderij kocht, werd ze bewoond door de toenmalige eigenaars, de dames Thoma, moeder en dochter. Het land was inmiddels overgenomen door de buren, de familie Bussemaker. Ton en Wil waren drie jaar op zoek geweest naar een woning met veel ruimte eromheen en toen ze eindelijk deze te koop staande boerderij ontdekten, voelden ze onmiddellijk `de klik'. Dit was het, hier wilden ze wonen.

Er moest veel aan het huis gebeuren, want veranderingen door vorige bewoners hadden hun sporen nagelaten. De buitenkant werd volledig gerenoveerd en er kwamen nieuwe luiken aan de ramen, waar overigens vroeger louvres (met schuin geplaatste latjes!) waren bevestigd. Inwendig maakten de lage plafonds plaats voor de oorspronkelijke hoge zolders en de houten vloeren met ondersteunende balkenlaag werden helemaal vernieuwd. De keuken werd vergroot en de schouw in de voorkamer in ere hersteld met daarboven een bijpassende spiegel. Familieportretten, ovaal ingelijst, een romantisch schilderij en een aansprekende litho met een zwoegend paard en een dito begeleider sieren de wanden.

Wil en Ton hebben hun woning in oude glorie teruggebracht, precies zoals ze dat wilden. 'Dit huis straalt vertrouwen, geborgenheid en warmte uit!', stellen ze uiterst tevreden vast en mooier kan je het niet zeggen. Sta er eens een moment bij stil, bij dit honderdjarig monument.

Huib Minderhoud

Literatuur: Gerrit Kleis - Anderhalve eeuw Geesbrug.