Een monumentale oase in Dalerend

`Als werkelijk een oase in de woestijn stond daar de nieuwe school, met welks intelligent hoofd we kennis maakten.'

' De eerste zaden van ontwikkeling en verlichting hier gestrooid zullen zeker nog meer vruchten dragen, wanneer door een betere verkeersgelegenheid meer andere menschen daar komen en een nieuw leven met nieuwe gedachten brengen bij deze op zoo laag peil nog staande bevolking'.

Aldus het rapport van een Coevorder raadscommissie na een bezoek aan de veenarbeidersbevolking van Dalerend in 1911. De heren bezochten ook de nieuwe openbare school, die op kosten van de gemeentebesturen van Coevorden, Dalen en Hoogeveen in 1908 hier tot stand gekomen was. Drie jaar later sloot de gemeente Oosterhesselen zich bij dit samenwerkingsverband aan, zodat de unieke situatie ontstond van een door vier gemeenten bekostigde lagere school. Er kwam ook een betere verkeersgelegenheid, de Perebomenweg naar Elim en Hoogeveen!

De heer K. Meier, het intelligente hoofd der school, had het niet gemakkelijk. Niet alleen moest hij er voortdurend op letten, dat alle ingeschreven kinderen aanwezig waren, door de komst van bijzondere scholen in Nieuwlande en in Dalerpeel raakte hij er ook nog een aantal voorgoed kwijt.

Maar toen in 1929 de hervormde school aan de Perebomenweg tot stand kwam, liep de school bijna leeg. Opheffing dreigde, maar de leden van de nieuw gestichte Gemeente des Heeren in Elim, voorstanders van eigen godsdienstonderwijs, besloten te kiezen voor de school in Dalerend.

Voortaan liepen dus elke dag groepjes kinderen de twee kilometer lange Perebomenweg heen en terug. `Brood en drinken' om over te blijven bij zich en af en toe slag leverend met de jongens van de te passeren hervormde school, waarbij de `Elimieten' zich overigens niet onbetuigd lieten. De Dalerendse school kende zelfs na de Tweede Wereldoorlog een groei tot ruim honderd leerlingen. Daarna liep het aantal weer terug en toen er in 1961 een openbare school in Elim verrees, verdwenen ook de kinderen uit dat dorp. In 1974 werd de school opgeheven.

Hierna werd het leegstaande gebouw onder de naam `t Trefpunt in gebruik genomen door de Daler Stichting Sociaal Cultureel Werk. Daar het aantal activiteiten hier in de loop der jaren terugliep, verkocht men de voormalige school in 1993 aan een particulier.

Nu wonen er sinds 2001 Joke Groenesteyn en Robin Wehrens met hun kinderen Anouk en Gido. Ze hebben op zolder drie slaapkamers en een badkamer gerealiseerd, de vier schoolwc's omgebouwd tot douche/toilet- en een CV- en wasmachineruimte en veel isolatiemateriaal gebruikt. `Door alle doelbewuste verbouwingen', zegt Robin, `kwam ik ertoe een eigen energiebureau onder de toepasselijke naam `t Trefpunt te beginnen'. Hij heeft zijn bureau in het voorste lokaal en Joke als opleidingsmanager van het Drenthe College het hare in de personeelskamer. Het tweede lokaal is hun ruime huiskamer. Het gezin voelde zich al snel thuis in Nieuwlande en de school als woning `voelt nog steeds als een cadeautje, toevallig ontdekt en met zoveel ruimte en uitzicht!', zegt Joke. Sta er eens een moment bij stil, bij deze monumentale oase.

Huib D. Minderhoud