Voetbalclubs smachten naar de lente

Oosterhesselen - De 60-jarige Egbert Kuipers uit Oosterhesselen kent als geen ander de dagelijkse praktijk. Hoe graag Kuipers ook wil: de omstandigheden van de laatste maanden maakten het veelal niet verantwoord om te spelen.

Ook afgelopen weekend moest de consul van voetbalvereniging VIOS, net als veel van zijn collega's, het sein op rood zetten.

Kuipers: `Voor mij was het vrijdagmiddag even na vijven al duidelijk en heb ik het zaterdagprogramma eruit gegooid. Als het sneeuwt heb je ook weinig keuze. De winterse neerslag maakt de velden kletsnat en dan moet je verstandig zijn. Het zijn vrij uitzonderlijke omstandigheden, want een hele week dagtemperaturen rond het vriespunt en matige tot strenge vorst in de nachten komt halverwege maart niet vaak voor. We zitten echt met smart te wachten op de lente.'

In Oosterhesselen liggen de wedstrijden er normaliter zeker niet snel uit, want Kuipers is niet kinderachtig. 'Als het een beetje kan moet het doorgaan', zegt hij met een glimlach. `In deze periode kun je als consul ook best wel wat risico nemen doordat de velden zich in het voorjaar beduidend sneller herstellen dan in de herfst. Met sneeuw en vorst heb je echter weinig keuze en kun je met de beste wil van de wereld niet voetballen. Bovendien doe je er ook niemand een plezier mee.'

Kuipers beseft dat de job van een consul niet altijd een dankbare taak is. `Ik wil het voetbalplezier niet verstieren, maar als consul moet ik een afweging maken bij hoe de velden zich gaan houden. Daar ben ik verantwoordelijk voor.'

En dat accommodatie van VIOS hem lief is, wordt ook duidelijk door zijn staat van dienst. Egbert Kuipers, in 1999 benoemd tot lid van verdienste van VIOS, is al meer dan een kwarteeuw actief lid van de veldencommissie en heeft zitting in de beheerscommissie van het sportpark.

Samen met een groep nijvere vrijwilligers zorgt hij ervoor dat alles op en rondom de Hesseler voetbalvelden piekfijn in orde is. `Iedere woensdagmorgen komt de groep om acht uur bijeen. Deze activiteit is heilig voor mij, want ik zal niet gauw ontbreken. Ik werk nog in loondienst, maar de woensdag is mijn VIOS-dag. Er wordt geharkt, geschoffeld en de velden worden tiptop onderhouden. Diverse hand- en spandiensten worden uitgevoerd. Het is een heel sociaal gebeuren. Een voetbalclub is het hart van de gemeenschap, dat komt in veel zaken tot uiting.'