Even tijd voor een `broodje beverrat`

Geesbrug - Het was voor sommigen de welbekende stap over de drempel. Een broodje beverrat eet je natuurlijk niet elke dag, maar toch waagden de meesten zich aan de eetbare stunt waarmee waterschap Velt en Vecht de aandacht op de jacht van de muskus- en beverratten wilde vestigen.

Het waterschap had donderdagmiddag alle kandidaat-bestuursleden van de waterschapsverkiezingen voor het nieuwe algemeen bestuur uitgenodigd in een (verwarmde) tent langs een zijtak van de Verlengde Hoogeveensevaart bij Geesbrug. Op die plek was de schade zichtbaar die muskus- en beveratten aanrichten: zij vormen een bedreiging voor dijken, kades en keringen. Dit jaar vingen rattenvangers met behulp van vangkooien al 107 beverratten en met behulp van klemmen tussen de 1500 en 2000 muskusratten. Vooral het gebied rondom de Haandrik tussen Coevorden en Gramsbergen wordt volgens rattenbestrijder Wilfred Meijer nauwlettend in de gaten gehouden. `De beverratten komen vanuit Duitsland via de Vecht het land binnen. De winters zijn minder streng dan vroeger, waardoor de kans op overleven groter is. Daardoor is de populatie in de afgelopen jaren gegroeid.` De kooien en klemmen worden dagelijks gecontroleerd. `Per dag ben ik er gemiddeld 5 tot 6 uur mee bezig`, aldus Meijer, `maar de schade die de dieren aan de wallen en dijken aanrichten moet je niet onderschatten. Nu het water laag staat, is het tijd voor herstel. Straks in de winter stijgt het water weer en dienen de wallen weer opgeknapt te zijn`. Na toespraken van dijkgraaf Wim Wolthuis en Marga Oosterveld van Velt en Vecht was Wolthuis de eerste die zijn tanden in het broodje zette. En de beverrat? Die smaakte mals en deed, mede dankzij de kruiden, een beetje denken aan een broodje shoarma. Een nieuw culinair gerecht in de dop voor een kok met oog voor regionale producten zoals Jonnie Boer? `Het is een wildproduct, dus het zou best wel kunnen`, lacht Meijer, waarna hij en passant nog een broodje neemt voordat ze op zijn.