Joris Lentz uit Dalen: ‘Ik doe wat ik leuk vind en lach elke dag’

Joris Lentz is woonbegeleider in de gehandicaptenzorg en recreatief schrijver. Lees meer over de 30-jarige Dalenaar in deze Doorloper.

Een relatie?

„Ja, met Emma. Al meer dan acht jaar.”

Dalen betekent voor mij:

„Versnelling drie in plaats van versnelling zes. Rust en kalmte. De hysterie van de stad is Dalen bespaard gebleven en daar geniet ik elke dag van.”

Als ik de baas van Dalen zou zijn, dan:

„Zou ik een grote bibliotheek openen en ervoor zorgen dat er meer wordt gelezen. Ik zou accijnzen heffen op Netflix en subsidies geven aan nieuwe schrijvers.”

Vroeger ging ik stappen in:

„Ik heb nooit echt gehouden van discotheken, waar commerciële herrie uit de speakers komt. Ik zat liever in D’Aolle Bakkerij te luisteren naar goede muziek. Waar je elkaar gemakkelijk kan verstaan zonder te hoeven schreeuwen. Daar kom ik nog steeds regelmatig.”

Ik word vrolijk van:

„Een potje voetbal op zaterdagmiddag. Om vervolgens natijd met elkaar te lachen over wat er allemaal misging. Dat duurt vaak uren.”

De laatste keer dat ik goed gelachen heb, weet ik nog: „Zeker weten. Ik was een potje aan het tafeltennissen met mijn vriendin. Ik deed net alsof ik heel goed was, maar ik gleed uit tijdens de opslag. Ik verloor mijn geloofwaardigheid en de wedstrijd. Terecht.”

En dat ik huilde ook… 

„Eigenlijk altijd als ik Kentucky Avenue opzet van Tom Waits.” 

Hekel aan:

„Mensen die zeggen dat ze door corona niet naar een festival kunnen gaan. Als dat de enige zorg is in je leven dan heb je het volgens mij zo slecht nog niet.”

De mooiste muziek is voor mij:

„Toch wel Jimmy LaFave. Nooit van gehoord totdat Johan Derksen erover vertelde. Blij dat ik hem ontdekt heb. En daarnaast vind ik Johnny Cash, Merle Haggard en Tom Waits heel goed.” 

Het eerste wat ik doe als ik na mijn werk weer thuiskom, is:

„Achterdeur open en even buiten zitten. Of het nu ‘s nachts is of ‘s ochtends. Even niks doen en voor me uit kijken. Koffie of whisky erbij. Ligt aan het tijdstip. De meest hectische diensten op het werk zijn dan zo weer vergeten.” 

Mijn favoriete vakantiebestemming is:

„Wales of Engeland. Ik heb samen met mijn vriendin zes maanden in Cardiff gewoond. We komen er nog steeds graag.”

Een lintje voor en waarom:

„Iedereen die scheidsrechter geworden is. Het is de meest ondankbare taak op zaterdagmiddag en de arbiters worden te weinig gekoesterd.” 

Wat ik vroeger wilde worden, is:

„Profvoetballer. Maar na de eerste paar balcontacten als vijfjarige werd duidelijk dat het niets zou gaan worden.” 

Ik vul mijn vrije tijd in met:

„Lezen en schrijven, klussen, antiek kopen en verkopen. Op vakantie met mijn vriendin en voetballen met vrienden.” 

Hoogtepunten in mijn leven:

„Dat ik al dertig jaar mag rondlopen op deze planeet, twee boeken heb mogen uitgeven, fantastische ouders heb en een broer die ook mijn beste vriend is. Ik heb geen tegenslagen gekend en daar ben ik dankbaar voor. Het zijn louter hoogtepunten. Ik doe wat ik leuk vind en lach elke dag. Wat nog komt is mooi meegenomen. En als het morgen klaar is dan heb ik niks hoeven missen.”

Nog iets om te delen? 

„Ik heb onlangs een dichtbundel uitgebracht: Het leven, de dood en zinvolle dingen. Als mensen het leuk vinden dan kunnen ze het boekje via de webshop van Boekscout bestellen. En als ze het niks vinden dan wil ik het advies geven om eens naar de lokale boekhandel te gaan om een ander boek te kopen.”

Meedoen

Wil jij ook meedoen aan deze rubriek? Leuk! Stuur dan een verzoek naar: coevordercourant@ndcmediagroep.nl.