Lars Hof (18) uit Nieuw-Amsterdam is lichamelijk beperkt, maar probeert zich los te breken van onmogelijkheden

Mensen die op voorhand zeggen: 'dit kan niet', vinden geen gehoor bij Lars Hof. De 18-jarige Nieuw-Amsterdammer beseft dat hij veel van zijn jongensdromen nooit zal kunnen najagen.

Hij is lichamelijk beperkt, kan niet spreken, is rolstoelafhankelijk en is 24 uur per dag aangewezen op anderen. Zijn leven lang, maar toch probeert Lars zich los te breken van de onmogelijkheden.

Twee jongensdromen recht overeind

Ondanks al zijn beperkingen blijven er sowieso twee jongensdromen kaarsrecht overeind: een eigen woon-en leefruimte waarin zorg en aandacht gegarandeerd is én jongeren met een beperking enthousiast maken voor sporten. In die rol heeft Lars zich bij de G-voetballers van vv Drenthina uit Emmen inmiddels al bewezen. Hij wil nu graag verder doorgroeien als teamcoach en zijn kansen in de maatschappij benutten.

Lichaamstaal

Lars weet hoe belangrijk positief coachen is. Zonder woorden kan hij met zijn houding en lichaamstaal toch veel duidelijk maken richting zijn spelersgroep. Op een wijze waarmee hij de spelers zover kan krijgen dat ze het beste uit zichzelf halen. Langs de lijn van het trainingsveld toont hij plezier en respect voor de prestaties van zijn team. Dat levert stralende gezichten op.

Gevoelens en acceptatie

De voetbalsport is voor Lars een belangrijk deel van zijn leven geworden. Niet alleen een uitlaatklep, maar het zette hem ook op een andere manier van denken. Natuurlijk zijn er bij Lars nog fases waarin gevoelens van wanhoop en verdriet hun weg moeten vinden, maar de ruimte voor acceptatie wordt steeds groter. Deze ruimte voor acceptatie komt niet alleen Lars, maar ook de rest van zijn familie en vrienden ten goede.

Keuzes voor de toekomst

In het dagelijks leven werkt hij met zijn professionele begeleiders en ouders aan zijn toekomst. Hij is 18 jaar en er moeten keuzes voor de nabije toekomst worden gemaakt. School en voetbal vormen belangrijke pijlers van zijn sociaal leven, maar daar tussen gaapt een groot gat. Lars wil graag zelfstandig wonen en hij is - samen met zijn ouders Peter en Elma - heel vastberaden: dat huis, dat moet er komen om zo zijn toekomst te kunnen regelen. De droom van Lars is helder : binnen afzienbare tijd een betekenisvol leven leiden en zoveel mogelijk meedoen in de samenleving.

Ouderinitiatief

Voor en achter de schermen wordt er inmiddels hard gewerkt aan het Mooi Leven Huis Zuid-Oost Drenthe. Een ouderinitiatief, naar een voorbeeld van projecten elders in Nederland. Geboren uit noodzaak, omdat ouders allemaal voor hun kinderen eenzelfde warme en veilige plek willen als in de vertrouwde thuissituatie. Het lukt de gehandicaptenzorg niet meer om voor iedereen een passende plek te vinden. Er is een groeiend tekort aan personeel, de stijgende kosten van de zorg en de schotten tussen de verschillende systemen maken maatwerk lastig.

Plek waar Lars zichzelf kan zijn

Peter en Elma Hof weten dat ze hun leven lang verantwoordelijk zijn voor Lars, maar ze willen graag een plek waar hij zichzelf kan zijn. “Waar je als ouders de zorgdruk, die je al die jaren al met je meetorst, kunt delen en kunt overdragen. Op een manier die bij Lars en bij ons past. Overdragen aan zorgverleners die begrijpen wat hij nodig heeft om gelukkig te kunnen zijn.”

Saamhorigheid

Het Mooi Leven Huis Zuid-Oost Drenthe bevindt zich inmiddels in de eerste fase: het bij elkaar brengen van ouders en verzorgers van jongeren met een beperking vanuit diezelfde gedeelde visie op de toekomst voor hun kind. “De volgende fase zal zijn om samen met ouders/verzorgers, een vastgoed-partner en een zorg-aanbieder het Mooi Leven Huis verder vorm te geven, met als uiteindelijke doel om als gezinnen samen met zorgprofessionals de bewoners het mooiste leven te kunnen geven, vanuit saamhorigheid”, vertellen Peter en Elma. 

Nieuwbouw

Ze zijn nu vastberaden op zoek naar meer bewoners en hun gezinnen om met elkaar dit Mooi Leven Huis te realiseren. “Niet langer zoeken, maar zelf mogelijk maken. Ook moeten we dan op zoek naar een geschikte plek voor nieuwbouw van het Mooi Leven Huis dat, wat ons betreft, midden in de samenleving staat.“ 

Belangstelling

In de eerste maanden hebben zich volgens Peter en Elma al enkele geïnteresseerden  gemeld, zonder dat er al veel bekendheid aan is gegeven. “Ook heeft een wooncorporatie zich inmiddels gemeld omdat zij in dit initiatief hun nieuwe visie op zorg en samenleving zien. Dat belooft veel goeds. Er zijn vast nog meer ouders die voor hun kind een warm en liefdevol thuis zoeken en dit mogelijk willen maken.”