Marloes Gielen uit Coevorden: ‘We mogen best wat meer voor onszelf zorgen’

Marloes Gielen-Bakker is 33 jaar en persoonlijk begeleider in een 24 uurs voorziening van Cosis in Emmen. De geboren en getogen Coevordense is getrouwd met Christian. Samen hebben zij twee kinderen: Finn (7) en Suze (5). Lees meer over Marloes in deze Doorloper.

Coevorden betekent voor mij:

„Coevorden is de stad waar ik geboren ben en nooit ben vertrokken. Ik ken alle straatjes en voel mij er veilig en bekend. Daarnaast wonen mijn ouders in de buurt en wonen mijn (meeste) vriendinnen in Coevorden. Dat betekent heel veel gezelligheid!”

Als ik de baas van Coevorden zou zijn, dan:

,,De laatste jaren heeft Coevorden steeds meer leuke evenementen en initiatieven om mensen bij elkaar te brengen. Dat zou van mij wel weer doorgezet mogen worden, wanneer dit weer mogelijk is natuurlijk. En wat toch wel geweldig zou zijn is een concertzaal. Laat de grotere bands ook maar naar het mooie Coevorden komen!”

Vroeger ging ik stappen in:

„In mijn tienerjaren was ik te vinden in Roadhouse, maar echt een persoon om te stappen ben ik niet. Ik kan vooral genieten van avonden met vriendinnen. Lekker op de bank, drankje en goede gesprekken. En met goede gesprekken bedoel ik vooral heel veel lachen.”

Ik word vrolijk van:

„Toen ik jonger was, wilde ik altijd pianospelen. Ik kon alleen geen noten lezen en al helemaal geen instrument bespelen. Twee jaar geleden heb ik in een wilde bui een piano gekocht en heb ik mijzelf ingeschreven voor pianolessen. Dit bleek absoluut geen vergissing te zijn geweest. Als ik nu even wil ontspannen, kruip ik achter mijn piano en speel mijn favoriete nummers. Gelukkig heeft mijn piano een koptelefoon, want mijn kinderen en man zitten hier niet altijd op te wachten, haha.”

De laatste keer dat ik goed gelachen heb, weet ik nog goed!

„Nou, laatst nog! Op mijn werk heb ik een stel hele leuke collega’s waarmee ik veel lol kan maken. Maar het meeste lach ik met mijn vriendinnen. Of we nu digitaal een escaperoom doen of elkaar zien met onze flauwe humor en steengoede (vinden we zelf) grappen: we hebben het altijd heel gezellig.”

En dat ik huilde ook...

„De laatste keer was op mijn werk. Er zaten veel collega’s in quarantaine. We moesten met de overgebleven collega’s de boel draaiende houden. Dit was best pittig en hakte er wel in. Gelukkig heb ik echt toppers van collega’s en slepen we elkaar er wel doorheen.”

Hekel aan:

„Onrechtvaardigheid.”

De mooiste muziek is voor mij:

„Uiteraard heb ik een voorliefde voor pianomuziek. Maar ik ben ook altijd stiekem fan geweest van Within Temptation. Vooral de beginjaren van deze Nederlandse rockband. Snoeiharde rock- en metalmuziek ben ik ook niet vies van. Veel mensen zouden dat niet achter mij zoeken, maar wie mij echt kent weet dat ik in mijn tienerjaren vooral zwart droeg. Gelukkig was dit een fase.”

Het eerste wat ik doe als ik na mijn werk thuiskom, is:

„Vaak kom ik laat in de avond thuis, zo rond half elf. Dan gaan mijn man en ik boven in bed nog even een serie kijken en daarna slapen. Heel burgerlijk eigenlijk, hè?”

Mijn favoriete vakantiebestemming is:

„Sinds we kinderen hebben zijn we eigenlijk voornamelijk te vinden in Nederland. Vorig jaar zijn we naar Texel geweest. Dit jaar gaan we weer naar de zee. De zee is toch wel onze favoriete bestemming. Of het nou mooi of slecht weer is: dat maakt mij niets uit.”

Een lintje voor en waarom:

„Voor mijn collega’s. Het is een lastig jaar geweest, maar samen doen we het maar mooi. Trots op ze!”

Wat ik vroeger wilde worden, is:

„Juf! Ik heb één jaar de pabo gedaan. Dit was genoeg om te beseffen dat ik niet geschikt ben om voor de klas te staan. Heel veel respect voor de mensen die het wel doen hoor, maar het is niet weggelegd voor mij. In de zorg aan de slag was de beste keuze die ik daarna heb gemaakt.”

Ik vul mijn vrije tijd in met:

„Het doorbrengen met mijn man en kinderen. We houden heel erg van uitstapjes. Nu bestaan die uitstapjes vooral uit boswandelingen, happy stones verstoppen in het van Heutszpark en fietsen.”

Een hoogtepunt in mijn leven is:

„Met stip op één: de geboortes van mijn kinderen! Wat bijzonder was dat. Wat ik ook nog even wil noemen is dat ik met mijn vriendin naar Nice in Frankrijk ben geweest. Met ons tweetjes! Dat was echt geweldig.”

Nog iets om te delen?

„Het is een lastig jaar geweest en we zijn er nog niet. Vraag hulp van jouw omgeving als je het moeilijk hebt. Heb je professionele hulp nodig? Schaam je niet en zoek deze. We mogen best wat meer voor onszelf zorgen.”