Column Roelie Lubbers | Treue und Sehnsucht

Afgelopen week zochten we een treffende subtitel voor een activiteit in het culturele jaar die het zowel in het Nederlands als in het Duits goed zou doen. Iemand opperde een zin met ‘Treue und Sehnsucht’, in de vertaling ‘Trouw en verlangen’.

Het speelde lang door mijn hoofd, die zin in het Duits. Ik vond het mooier klinken dan de vertaling. Er bestaan woorden die je eigenlijk niet moet willen vertolken. Gewoon omdat het in een andere taal qua gevoel, betekenis en poëzie nooit haalt bij het origineel. Ik vind ‘Sehnsucht’ zo’n woord. Vooral in de combinatie met ‘Treue’.

Je wilt trouw zijn aan jezelf, aan je omgeving, aan je wortels, aan de regels, maar tegelijk verlang je naar meer, naar vakanties, naar de wereld die voor je openligt. Wij mensen zijn nooit tevreden, het gras bij de buren is altijd groener. We willen altijd meer en als we hebben wat we willen, zijn we bang om het kwijt te raken.

Het verlangen knaagt. Het is soms een intens gevoel van pijn doordat wat of wie je wilt onbereikbaar is. Was het niet Boeddha die ooit zei: ‘Je kunt pas vrij zijn van lijden als je vrij bent van verlangen’? Sehnsucht draagt dat in zich: een ziekelijke vorm van lijden door verlangen, Krankheit des schmerzlichen Verlangens.

Treue und Sehnsucht. Ik weet nog niet of deze subtitel het gaat halen voor de betreffende voorstelling in het culturele jaar. En ook niet wat ieders vertaling daarvan is. Wat ik wel weet is dat we stiekem lijden, omdat we allen smachten, hunkeren, begeren, hongeren, snakken, reikhalzen, wensen, hopen, zuchten en verlangen naar... cultuur en contact.

Reageren? Stuur een mail naar: culturelegemeente@coevorden.nl of bekijk www.cultureelcoevorden.nl.