Column Roelie Lubbers | FOMO en JOMO

Het gevoel dat je leven leuker zou kunnen zijn, dat anderen spannendere dingen doen en jij achterblijft… de angst dat jij altijd wat mist… overal bij moet zijn.

Vooral op momenten dat je Facebook checkt, terwijl je lui op de bank zit en gezellige foto’s langs ziet komen of een snapchat krijgt van een vriend die roept hoe leuk het feestje wel niet is. FOMO, the Fear Of Missing Out. Een universele angst dat andere mensen ervaringen opdoen zonder dat jij hier deel van uitmaakt.

Ken je dat gevoel nog? Dat was van heel vroeger. Van vóór maart 2020. Toen was FOMO bijna een normaal fenomeen geworden in onze maatschappij waarin alles draaide om beleving en om de obsessie met het maakbare geluk.

Maar gelukkiger werden we er niet van. Dat merkten we vooral toen corona langskwam. We misten opeens niks. Er was nergens een feestje gaande. Niemand deed iets. Diep van binnen wisten we dat we ook helemaal niet alles moesten meemaken, dat we moesten leren te genieten van dingen die we wel deden, van familie, van je huis. Dat we selectief moesten zijn. Het is immers best lekker om iets te missen. En zo gaf corona ons een gratis medicijn: JOMO, the Joy Of Missing Out.

Want we weten allemaal… het leven mag saai zijn. Soms, en voor niet te lange tijd. Op saaie dagen kan je immers zelf bepalen wat je wilt doen. Saaiheid is best oké.

Maar dus niet altijd, vooral niet in ons culturele jaar. Hopelijk hebben we corona dan de kop ingedrukt en voor mijn part steekt FOMO voor even de kop weer op. Want dán willen we absoluut niks missen toch?

Reageren? Stuur een mail naar: culturelegemeente@coevorden.nl of bezoek www.cultureelcoevorden.nl.