Ton ter Linden uit Sleen: ‘De wereld is aan het veranderen’

Tuinontwerper en kunstschilder Ton ter Linden is 84 jaar en sinds oktober 2016 woonachtig in het brinkdorp Sleen. Lees meer over Ton in deze Doorloper.

Een relatie?
„Bijna 28 jaar heb ik een fijne en inspirerende relatie met Gert Tabak. We schelen 21 jaar en dat is nooit een probleem geweest, maar eerder een voordeel. Nu ik ouder word - met de daarbij horende ongemakken - heb ik veel steun aan hem.”

Sleen betekent voor mij:
„Toen we noodgedwongen moesten verhuizen omdat het landhuis met galerie en de enorme tuin te groot voor ons werden qua onderhoud, reden we naar Sleen om een huurhuisje - alles gelijkvloers en een veel kleinere tuin - te bekijken. We waren stomverbaasd dat Sleen zo’n mooi dorp is: veel groen, prachtige goed onderhouden boerderijen, een brink en een mooi voormalig gemeentehuis bij de kerk. Helemaal onze sfeer. We voelen ons erg thuis!”

Als ik de baas van Sleen zou zijn, dan:
„Zou ik erg mijn best doen om het groene karakter en de authentieke sfeer te behouden, en misschien zelfs nog te versterken. Het is een belangrijke reden waarom mensen zich thuis voelen in dit dorp.”

Vroeger ging ik altijd stappen in:
„Ik ging eigenlijk nooit stappen, dat is niets voor mij. Ik bezocht musea, ging naar het Concertgebouw en het theater. Zo nu en dan naar de sauna of lekker uit eten.”

De laatste keer dat ik goed gelachen heb, weet ik nog goed!
„Ik lach me geregeld kapot om de absurdische humor van Mr. Bean, maar ook om André van Duin, Karin Bloemen, Wim Sonneveld en Toon Hermans. Onze smart tv is gewillig bij het zoeken naar dit soort humor.”

En dat ik huilde ook…
„Ik huil niet zo snel, maar de laatste keer dat ik een traantje heb gelaten was toen ik me radeloos en kwaad voelde omdat mijn lijf niet meer wil. Ik was altijd een harde werker, maar nu moet ik constant concessies doen, en dat valt me zwaar.”

De mooiste muziek is voor mij:
„Ik houd van klassieke muziek, jazz, blues en klezmer. Componisten als Mozart, Ravel, Chopin, Mahler en Debussy zijn mijn helden.”

Het eerste wat ik doe als ik thuiskom, is:
„Wij hebben altijd werk aan huis gehad, maar aan het eind van de dag - om een uur of vijf - nemen we een glaasje wijn met wat te knabbelen voordat er gekookt wordt. We kletsen wat, luisteren muziek of pakken een goed boek.”

Mijn favoriete vakantiebestemming is:
„Ik ging altijd aan het eind van de winter - voor het tuinseizoen begon - naar de zon om vast wat op te warmen. De Canarische Eilanden waren favoriet, maar ook zijn we naar Frankrijk, Thailand en Bali geweest. Altijd drie weken om ons mentaal lekker voor te bereiden op een heel seizoen zonder vakantie en hard werken.”

Ik zou graag de volgende persoon willen nomineren voor een lintje:
„Ik ben niet zo voor een lintjesregen, maar voor mij persoonlijk is van belang dat ik erg blij ben met de beide partners in mijn leven, die het mogelijk hebben gemaakt dat ik me helemaal heb kunnen wijden aan mijn passie, en dat ik me altijd gestimuleerd en ondersteund voelde.”

Wat ik vroeger wilde worden, is:
„Ik ben leerling-oppasser geweest in Artis en heb bij het Operaballet getraind, maar dat was het niet voor mij. Wel had ik altijd de behoefte om iets met de natuur - planten en bloemen - te doen. Landschappen en bloemen waren ook de onderwerpen voor mijn tekeningen en schilderijen. Daaruit voortgekomen is het tuinontwerpen op een speciale kleurrijke en natuurlijke manier. Het werken met natuurlijk materiaal dat ik vroeger al wilde is dus helemaal gelukt.”

Ik vul mijn vrije tijd in met:
„Nu ik ouder ben kan ik niet meer veel in de tuin doen, maar zodra het weer het toelaat ben ik buiten. Toch kan ik het niet laten om wat te tuinieren, al gaat dat nu in een totaal ander tempo. Zo nu en dan wandel ik een stukje en verder lees ik veel. Ik vind het heerlijk om even bij te tanken tijdens mijn siësta van een uurtje na de lunch.”

Een hoogtepunt in mijn leven is:
„Zoals in ieder leven zijn er meer hoogtepunten, maar het belangrijkste is toch wel dat ik de tuinkunst heb mogen dienen. Nieuwe concepten bedenken was altijd mijn ding. Ik heb nooit gewerkt om bekend te worden, maar de erkenning en belangstelling van mensen uit de tuinwereld voor mijn manier van werken is natuurlijk erg fijn. Een lintje heb ik zelf nooit willen hebben, maar dat een aantal mooie planten mijn naam dragen is fantastisch.”

Is er nog iets wat je wilt delen met de lezers van de Coevorder Courant?
„Mijn wens is dat we samen met respect omgaan met de natuur, de dieren en de mensen om ons heen. De wereld is aan het veranderen; veel mensen houden zich bezig met het uitsterven van bijen en andere insecten, met vlinders en veel andere dieren. Ook het vergroten van de biodiversiteit heeft prioriteit tegenwoordig, net als het aanplanten van bomen. Dit zijn prachtige ontwikkelingen die ik zeer toejuich. Jaren geleden maakte ik me zorgen omdat het niet goed ging met de natuur en het milieu; het is een fijn idee dat ik nu mag meemaken dat er zoveel aandacht voor is. De natuur is de basis van alles!”

Meedoen? Mail: coevordercourant@ndcmediagroep.nl.