Explosie van geluk op De Oude Meerdijk: Anco Jansen scoort voor FC Emmen en is eindelijk weer op-en-top voetballer

De zielsgelukkige blik in de ogen van Anco Jansen (30) zei alles. Bijna was de liefhebber de bal definitief kwijt. Maar de rasartiest van FC Emmen scoorde dinsdag tegen FC Twente (2-0). Hij is weer op-en-top voetballer.

September 2019. Telefoon. Anco Jansen. ,,Je wilde een interview, begreep ik? Dat kan, maar er is wel een probleempje. Ik kan ineens niet meer lopen. Heb een spuit in mijn knie gekregen. Is iets niet helemaal goed gegaan, geloof ik. Maar kun jij morgen?"

Ach, die linkerknie. Had hij maar zonder gekund. Artsen spiegelden hem tijdens zijn lange revalidatie de zwartste scenario's voor. Dat hij over tien jaar misschien wel niet meer kon lopen, als hij alles op alles zou zetten. Maar Anco Jansen is voetballer. Geen loper.

Dinsdagavond. Nog een klein kwartier te gaan bij FC Emmen-FC Twente. Een scheidsrechtersbal. Jij of ik, lijkt Michael de Leeuw aan Jansen te vragen. De Leeuw is de aanvoerder, maar Jansen de baas. Scheidsrechter Bax laat de bal vallen en Jansen draait meteen soepel weg bij Javier Espinosa.

Dan holt-ie langs de zijlijn. Korte, rappe pasjes. Het hoofd wil sneller dan de benen kunnen. Toch juicht De Oude Meerdijk. FC Twente-verdediger Peet Bijen houdt Jansen eenvoudig bij, maar de Zwollenaar heeft de bal aan een touwtje. Dan komt Giorgi Aburjania een handje helpen. Verdomme, zie je Jansen denken. Met een ingooi neemt hij geen genoegen.

Als Aburjania hem nietsvermoedend voorbij loopt, krijgt hij ineens een beuk van de borstkas van Jansen. Scheidsrechter Bax ziet het gebeuren en lijkt te vragen of het misschien een onsje minder kan. Jansen haalt zijn schouders op. Moest even. Bovenop de apenrots. Hij heeft het nodig.

Dan is het blessuretijd. Iedereen kijkt naar Jafar Arias. Een balletje opzij. Jansen staat vrij, neemt aan en drukt zonder dralen af. Zijn eerste goal sinds die heerlijke pegel tegen ADO Den Haag, alweer een jaar en een dag geleden.

Hij weet van gekkigheid niet hoe hij moet juichen. Even is hij overmand door emoties. Dan is er de omhelzing met De Leeuw, met wie hij in een vorig leven al samenspeelde bij SC Veendam. Zie je wel, ik ben er ook nog, zegt de zielsgelukkige blik in ogen van Jansen.

Als hij in z'n eentje terugloopt naar de middenlijn, hebben zijn vuisten een eigen wil. Yes. Yes. Yes.

Anco Jansen is weer voetballer. Gelukkig maar.