Aaldense Tineke Ensing: ‘Raymon was op slag verliefd op onze prachtige boerderij’

Aalden - Tineke Ensing is 34 jaar, woonachtig in Aalden en getrouwd met Raymon. Lees meer over Tineke in deze Doorloper.

Beroep?
„Sinds enige tijd ben ik horecaondernemer. Samen met mijn man heb ik op 30 november ons eigen Grandcafé en Hotel LiBo in Aalden geopend. Een hele verandering aangezien ik uit het onderwijs kom, maar ik zie het als een enorme uitdaging, een andere tak van sport zeg maar! Mijn rol in het bedrijf is vooral het organiseren van allerlei activiteiten en evenementen. We proberen iedere week iets te organiseren zoals een pubquiz, livemuziek, bingo, feestjes en borrels. Voor elk wat wils en voor verschillende doelgroepen.”

Aalden betekent voor mij:
„Ik ben opgegroeid in Noord-Sleen. Ik heb altijd de voordelen van onze regio gezien. De vrijheid waarmee ik ben opgegroeid, wil ik ook aan mijn eigen kinderen meegeven. Raymon komt uit Utrecht, maar had ook al eerder de stap naar een dorp gemaakt. Wij woonden samen in Utrecht, vanuit daar pendelden wij heen en weer tussen Duitsland - waar Raymon voor zijn werk veel zat - en Alkmaar, waar ik toen werkte. Toen wij het kregen over waar we samen wilden wonen heb ik direct gezegd wel terug te willen naar Drenthe. Raymon wilde dat gelukkig ook en hij was op slag verliefd op onze prachtige boerderij in Oud-Aalden. Aalden is een erg leuk dorp met alle voorzieningen waardoor wij hier met veel plezier wonen. En nu onze kinderen Lieke en Bo groter worden, merken we hoe leuk dit dorp ook voor hun is. Ze hebben het helemaal naar hun zin bij de opvang, zitten daar met leuke andere kinderen en ze zijn blije kinderen met al die ruimte om zich heen. Dat betekent natuurlijk veel voor ons!”

Als ik de baas van Aalden zou zijn, dan:
„Zou ik doen wat wij nu doen met LiBo. Verbinding maken tussen alle mensen in het dorp. Elkaar ontmoeten, elkaar zien. Er zijn heel veel goede initiatieven, ondernemers en activiteiten in het dorp. Dat zou nog meer gestimuleerd mogen worden. Kijk naar het feest Zuidenveld, afgelopen zomer. Dat geeft een dorp echt meerwaarde. Alle bewoners bij elkaar, voor ieder wat wils. Super vond ik dat! Maar ook clubs, bedrijven en verenigingen. Die zijn er veel in ons dorp. Meestal op basis van vrijwilligers. Die zouden wel wat meer ondersteuning kunnen gebruiken. Daarnaast zou ik proberen te zorgen dat Aalden meer alle-leeftijden-proof zou worden. Wij ervaren zelf als jong gezin dat er voor jonge kinderen en voor ouderen veel georganiseerd wordt of te doen is, maar dat het aanbod van ‘belevingen’ voor een grote groep - 20 tot 50 jaar - minimaal is. Je moet al snel naar Emmen voor iets leuk en dat is jammer. Ons dorp heeft zoveel te bieden!”

De laatste keer dat ik goed gelachen heb, weet ik nog goed!
„Ik moet bijna iedere dag wel hard lachen om mijn kinderen. Bo en Lieke zijn bijna 2,5 en kletsen je de oren van je kop. Ook met elkaar voeren ze hele gesprekken. Lachen is dat, want ze zijn zo ontzettend bij de hand. Wij vroegen ons samen regelmatig af of we door twee peuters in de maling worden genomen.”

En dat ik huilde ook:
„Vijftien jaar geleden is mijn vader plotseling overleden. Dat was een heftige periode. Natuurlijk went het idee dat hij er niet is, maar nu met de kinderen moet ik af en toe huilen. Gewoon om het feit dat hij hun niet leert kennen. De kinderen moeten hun opa missen en opa zijn kleinkinderen. Ze hadden het allemaal fantastisch met elkaar gehad. Dat weet ik zeker en ik kan daarom oprecht verdrietig zijn vanwege het idee dat dit dus nu niet zo is.”

Het eerste wat ik doe als ik thuiskom, is:
„Even stoom afblazen bij mijn man en vertellen wat ik allemaal heb meegemaakt. Leuke mensen, leuke gesprekken, rare types, grappige verhalen en dingen die gebeurd zijn. Ik kan heel geconcentreerd werken. Ik vind het ook heel fijn om gefocust te zijn en dan effectief en hard te werken, maar ik kan ook erg in mijn eigen wereldje komen daardoor. Ik moet dan echt even ‘thuiskomen’.”

Mijn favoriete vakantiebestemming is:
„Wij zijn wereldreizigers en hebben dus al heel wat van de wereld gezien. Ik heb dan ook niet echt een favoriete bestemming. Ieder land heeft fantastische dingen, maar meegaan in een andere cultuur vind ik fantastisch!”

Ik zou graag de volgende persoon willen nomineren voor een lintje:
„Ik heb al veel bijzondere mensen mogen ontmoeten die in mijn ogen wel een lintje zouden verdienen, maar hoe cliché ook: ik zou mijn ouders een lintje gunnen omdat zij dingen vroeger voor ons zo goed geregeld hebben. Mijn ouders zijn toen ik 10 was gescheiden en dat hebben ze volgens het boekje gedaan. Ook mijn stiefvader had daar invloed op. Ik waardeer dat voor altijd en gun ieder kind van gescheiden ouders zo’n situatie! Daar verdienen mijn vader, mijn moeder en mijn stiefvader een lintje voor!”

Wat ik vroeger wilde worden, is:
„Gymjuf! Daar was ik al over uit toen ik 4 was. Ik heb de ALO gedaan en ben gymdocent geworden op de middelbare school.”

Ik vul mijn vrije tijd in met:
„Ik vind sporten leuk en belangrijk. Ik ben voorzitter van handbalvereniging Exito in Sleen omdat ik het belangrijk vind dat kleinere sportverenigingen blijven bestaan!”