Coevorder koikarperhandelaar staat machteloos bij brand: minstens honderd veelal dure vissen gedood

,,Haal het niet in je hoofd, Peter. Jij gaat niet naar binnen!’’ De brandweerlieden die koikarperhandelaar Peter Kluitenberg van vroeger kent, laten in de nacht van maandag op dinsdag niets aan duidelijkheid te wensen over. Volstrekt machteloos moet de Coevordenaar toekijken hoe zijn winkel vol vaak peperdure vissen de dood vinden bij een brand.

De volgende ochtend staat hij opnieuw met hetzelfde gevoel van onmacht naar de zwartgeblakerde resten van Koivriend Coevorden aan de Looweg te kijken. Een hekwerk schermt alles af. Een roodwit lint van de brandweer en een geel asbestlint verklaren de omgeving tot verboden gebied.

,,Ik hoop dat de boel snel wordt vrijgegeven, want ik heb bakken uit de opslag nodig. Ik moet vanavond naar Schiphol om zo’n honderdvijftig koikarpers vanuit Japan op te halen, die ik had besteld. Maar ik heb werkelijk geen idee waar ik die moet laten. Ja, thuis kan ik wel wat kwijt. Maar ik zal een collega moeten vinden om de karpers een plaats te geven. Hier kan het in ieder geval niet.’’

‘Alles is verloren’

Kluitenberg had nog wel de illusie zijn karpers te kunnen redden, toen hij even na drie uur werd gebeld door de meldkamer. ,,Maar toen ik bij mijn pand aan kwam, zag ik dat het helemaal fout was. Zoals een boer zijn koeien wil redden bij een stalbrand, zo had ik alles op alles willen zetten om mijn vissen in veiligheid te stellen. Maar er was inderdaad geen beginnen aan, zoals de brandweer al duidelijk maakte. Die karpers zijn niet alleen mijn werk, maar ook mijn hobby en mijn passie. Eigenlijk mijn hele leven. Alles is verloren.’’

Minstens honderd koikarpers had Kluitenberg in zijn winkel. ,,Ik weet niet precies hoeveel, ik tel ze nooit.’’ Veelal gaat het om dure exemplaren. ,,Er zaten wel enkele tussen van duizend plus. Nee, niet meer dan vijfduizend euro. Maar vanuit Japan komen wel enkele behoorlijk prijzige koikarpers binnen. Probleem met die vissen is dat ze ook nog eerst in quarantaine moeten. Dat kan normaal gesproken in de winkel, maar ineens is nu alles anders. Het is allemaal zo verdrietig.’’

Omwonenden geëvacueerd

De winkel staat midden tussen woningen. Bewoners van vijf huizen moesten ‘s nachts hun huis uit. Niet alleen vanwege het gevaar van overslaande vlammen, ook is er asbest vrijgekomen. ,,Mijn vrouw hoorde het om een uur of drie ineens flink knetteren. Toen ze uit het raam keek, zag ze alleen maar rook en vlammen’’, zegt Patrick van der Weg.

,,We hebben zo snel mogelijk onze dochters van 12 en 14 jaar uit bed gehaald. Ik heb op alle ramen en deuren gebonsd om buren te waarschuwen. Er was eerst best wel paniek, temeer omdat de loods dicht op onze woningen staat. Maar al gauw zagen we dat de brandweer een waterscherm op touw zette tussen onze woningen en de brand. Daardoor was het gevaar voor onze huizen geweken.’’

‘Voor de eigenaar is het natuurlijk een verschrikking’

De geëvacueerde bewoners werden opgevangen in een woning in de buurt, waar burgemeester Bert Bouwmeester hen een hart onder de riem stak. ,,Dat was fijn. Voor ons is de brand relatief goed afgelopen, afgezien dan van asbeststukjes in de tuin. Maar voor de eigenaar van de winkel is het natuurlijk een verschrikking’’, zegt Van der Weg.

Een marktkoopman die handelt in noten kijkt vanachter het hek hoe het met de naastgelegen panden is gegaan. ,,In een van die loodsen staat mijn marktwagen. Ik hoorde van de eigenaar van de loods dat die niet is aangetast, maar ik had gehoopt dat met eigen ogen te kunnen zien.’’