Silvia Fledderus: ‘Ik geniet er enorm van als de afstand tussen publiek en muziek minimaal is’

Dalerveen - Silvia Fledderus is kunstenaar en verbindt graag mensen met zichzelf én met elkaar. Lees meer over de 44-jarige Dalerveense in deze Doorloper.

Een relatie?
„Ik houd van heel veel mensen.”

Mijn woonplaats betekent voor mij:
„Ik woon nu zo’n drie jaar in Dalerveen. Ik houd van het huis waarin ik woon en de buurt waarin ik leef. Dit is grond waarop ik tot leven kom. Ik ben hier steeds meer thuis en prijs me gelukkig dat ik dit kan delen met anderen.”

Als ik de baas van Dalerveen zou zijn dan:
„Hielden alle mensen van elkaar en was de hele wereld meteen een beetje liever. Persoonlijk verdriet, teleurstelling en narigheid resulteerde niet in oorlog, maar in vrede. Ruzies werden uitgepraat en iedereen deelde zijn of haar rijkdom.”

Vroeger ging ik altijd stappen in:
„Vroeger ging ik niet zo vaak uit, maar wél toen ik op mijn achttiende in Groningen ging wonen. Nu ga ik graag stappen in de natuur. Nou ja stappen, ik schrijd liever voort.”

De mooiste muziek is voor mij:
„Ik luister graag naar akoestische muziek: folk, oldtime en bluegrass. Het mooist vind ik het als deze muziek door virtuoze muzikanten live wordt gespeeld en dat het publiek dan met aandacht luistert. Sinds ik in Dalerveen woon, heb ik een aantal huisconcerten en ook Snarenpluk georganiseerd op mijn erf: The Bluegrass Halfway House. Ik geniet er enorm van als de afstand tussen publiek en muziek minimaal is.”

Het eerste wat ik doe als ik thuiskom, is:
„Ik werk thuis. Bij thuiskomst word ik meestal eerst begroet door onze poezen Jack en Noura.”

Mijn favoriete vakantiebestemming is:
„Ik houd van de dynamiek van grote steden, maar ben ook graag in de stilte daar waar geen andere mensen komen. Thuis en in de regio zijn er veel van dit soort plekken te vinden.”

Ik zou graag de volgende persoon willen nomineren voor een lintje:
„Ik weet niet of de mensen die ik in gedachten heb blij worden van een lintje. Liever zou ik ze een podium geven omdat de ideeën die ze hebben goed zijn voor iedereen. Het zijn mensen die mij inspireren door hun aanwezigheid en ideeën. Ze geven leven. Mensen die op een intelligente manier onze samenleving door deze tijd naar een nieuwe tijd voeren en die daarbij taboedoorbrekend te werk gaan. Kaouthar Darmoni en Ester Perel, bijvoorbeeld. Twee vrouwen uit onze gemeente die wat mij betreft in dit kader een groter podium verdienen zijn Jose Dijkstra uit Dalen als het gaat om welzijn en samenleven en haar dorpsgenoot Heidi Jansen als het gaat over werk en zingeving.”

Wat ik vroeger wilde worden, is:
„Vroeger wilde ik register-accountant worden. Ik ben het ook geweest tot de dag dat ik weliswaar veel geld op de bank had, maar doodongelukkig naar kantoor ging. Het leven in beton met een beeldscherm voor mijn neus bleek mijn leven niet. Ik nam ontslag en ging theologie studeren. Tot vier jaar geleden was ik enkele jaren justitiepastor en geestelijk begeleider in de gevangenis. Daar heb ik veel geleerd over en gezien van de kwetsbare kant van het leven. Nu schilder en schrijf ik, organiseer ik kleinschalige evenementen waarin ontmoeting en akoestische muziek een belangrijke rol spelen en voer ik regelmatig gesprekken met mensen over zaken die het hart raken.”

Ik vul mijn vrije tijd in met:
„Ik ben blij dat ik mijn hart kan volgen: voor mij is het onderscheid tussen werk en vrije tijd niet zo duidelijk. Maar goed, als werk is wat je bijdraagt aan de wereld en waar je van kunt leven, hoop ik dat ik het levenspad van anderen verlicht en kan blijven verlichten. Dat geeft me energie. Daarnaast voed ik mezelf met kunst, dans ik vaak en ben heel graag buiten.”

Een hoogtepunt in mijn leven is:
„Mijn leven kent veel hoogtepunten. Zo zag ik laatst bijvoorbeeld prachtige aaskevers. Die zie ik niet elke dag. Ik zie vaak slangen, dat vind ik ook altijd gaaf. In mijn levensverhaal zijn de hoogtepunten de momenten geweest dat ik mijn gevoel of intuïtie durfde te volgen. Dat ik durfde uit te spreken hoe ik me voelde, dat ik de verbinding met andere mensen vanuit mijn hart voelde, dat ik durfde te schrijven over soms kwetsbare onderwerpen en dat ik ervoer dat er mensen zijn bij wie ik me thuis voel. Ik heb al veel kansen gekregen om te kiezen voor wat goed is voor mij en iedereen en ik ben blij dat ik die kansen heb gepakt. Hoogtepunten zijn voor mij dan ook herinneringen van geluk. Rutger Kopland heeft daar mooie woorden aan gewijd in een van zijn gedichten: ‘Wat is geluk. Ik voel me steeds meer thuis in mijn lijf, in mezelf en daarmee in deze wereld’.”

Is er nog iets wat je wilt delen met de lezers van de Coevorder Courant?
„Op mijn website www.silviafledderus.nl staat meer informatie over mij als persoon, mijn schilderijen, mijn teksten en ook meer informatie over de kleinschalige evenementen die ik organiseer.”